Կիլիկյան Հայաստանը զարգացած ավատատիրական պետություն էր, որի սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքը համադրում էր հայկական, բյուզանդական և արևմտաեվրոպական ավատատիրական համակարգերի գծերը։ Հասարակությունը բաժանված էր ազատների (իշխաններ, զինվորականներ, հոգևորականներ) և անազատների (հարկատու գյուղացիներ, արհեստավորներ)։ Գերագույն մարմինը արքունիքն էր՝ Հայոց թագավորի գլխավորությամբ։ Թագավորը հայտարարում էր պատերազմ, կնքում հաշտություն, ընդունում օրենքներ, հատում դրամներ և հիմնում քաղաքներ։ Թագուհին նույնպես կարևոր դեր ուներ, Read More…